تسخیر

اهداف دشمنان جامعه دینی در جنگ نرم(3)

وحید کارگر — Sun, 29 Apr 2012 21:46:23 GMT

تضعیف عالمان دینی، راه تضعیف باورها و ارزشها

در مطلب قبل عنوان کردیم که نیروی مورد هدف جنگ نرم در یک جامعه اسلامی، افراد تحصیل کرده و عالمان و متفکران می باشد که در بین اینها اصلی ترین و اساسی ترین آنها عالمان دینی در جامعه اسلامی می باشند.

توضیحات بیشتر در ادامه مطلب

این باورها و ارزش‌ها چگونه در جامعه رواج پیدا میکند و چگونه باقی میماند؟ ترویج این باورها و ارزشها یا به وسیله نوشتن کتاب، یا با بیان عالمان، یا با تدریس در کلاسهای رسمی کلاسیک، یا با بیان آنها در مجالس دینی، مساجد و حسینیه‌ها، صورت میگیرد و از این طرق در دل‌ها رسوخ پیدا میکند و نهادینه می‌شود. پس این عالمان دینی هستند که می‌توانند این‌ها را در جامعه حفظ و تقویت کنند. لذا باید اول عالمان دینی را هدف بگیرند. تا این عالمان دینی هستند، هر چه دشمنان می‌ریسند، آنها پنبه میکنند. این‌ها شبهه ایجاد میکنند، عالمان جواب میدهند؛ این‌ها ارزش‌ها را تضعیف میکنند، عالمان تقویت میکنند؛ بنابراین برای تضعیف باورها و ارزش‌ها هیچ چارهای جز تضعیف عالمان دینی نیست. برای این کار، لازم است ابتداء موقعیت اجتماعی عالمان دینی تضعیف شود.

برای این کار یکی از سادهترین روشها این است که یک نقطه ضعفی از این‌ها پیدا کنند و آن را بزرگنمائی کنند. از آن وقتی که بنا گذاشتند که با اسلام در این کشور مبارزه کنند، سعی کردند عالمان دینی را به عنوان مردمی خرافی، عقب ماندهی ذهنی و فاقد درک اجتماعی به مردم معرفی کنند.

به موازات چنین اعمالی، برنامه‌هایی برای تضعیف و متّهم کردن دیگران را اجراء میکنند؛ مثل متّهم کردن به بی‌سوادی، کم عقلی، مفاسد اخلاقی، اقتصادی و امثال این امور که مردم نمیپسندند تا بین مردم و روحانیت فاصله بیافتد.

اهداف دشمنان جامعه دینی در جنگ نرم(2)

وحید کارگر — Mon, 23 Apr 2012 21:29:22 GMT

مردم از لحاظ پابندی به باورها در سطوح مختلفی قرار دارند.

1-باورهاست که اکثریّت مردم قاطعانه به آن پابندند
مثلاً در جامعه ما اعتقاد به خدا، پیغمبر، امام زمان و سیدالشهداء چیزی نیست که به سادگی بتوانند با آنها بازی کنند
2-باورهای دیگر یک مقدار ضعیف‌تر است

توضیحات بیشتر در ادامه مطلب

صدها برنامه تلویزیونی، و هزاران برنامه کامپیوتری و اینترنتی در عالم برای تضعیف عقاید اسلامی به خصوص عقاید شیعه وجود دارد که شمار آنها سرسام آور است. این همه هزینه برای این است که فهمیده‌اند مسأله اسلام، یک مسأله ساده‌ای نیست که بتوان به راحتی با آن بازی کرد و با کشیدن چند کاریکاتور یا دادن چند دشنام، کار را تمام کرد. البته دشمن از این‌ها هم دست بر نمی‌دارد.

در تضعیف باورها با دو گروه مواجه هستیم

1- یکسری افراد که عقایدشان را از اجدادشان گرفته اند و هر آنچه بخواهی باورهای آنها را تغییر دهی کاری بیهوده است

2- یکسری افراد تحصیل کرده و متفکر و عالم که اعتقاداتشان را با فکرشان برگزیده اند و با ایجاد شک و شبهه ها می توانند هدف خوبی برای تسخیر افکار باشند.

در واقع دشمنان دو شیوه برای تغییر باور ها و اعتقادات دارند:

1- ایجاد شبهات و شکوک در اصول اعتقادات

2- جابجایی ارزش ها

یعنی باید و نبایدهای عملی، خوب و بدهای رفتاری، اینکه چه کاری خوب و چه کاری بد است؛ چه کاری باید انجام داد و چه کاری نباید انجام داد. در هر جامعهای این مسائل بر اساس یک نظام ارزشی مطرح است؛ خواه این نظام تدوین شده و مواد آن مشخص شده باشد و خواه نانوشته باشد. هر جامعهای برای خودش یک ارزشهایی دارد. در جامعه اسلامی این ارزش‌ها برخاسته از دین و جزء عظیمی از دین است. در جنگ نرم با چنین جامعهای، باید این ارزشها را هم در جامعه تضعیف کرد.

اهداف دشمنان جامعه دینی در جنگ نرم

وحید کارگر — Wed, 11 Apr 2012 21:23:14 GMT

تصور کنید گروهی قصد دارند بر مردمی مسلّط شوند که به باورهایی معتقد و به ارزشهایی پایبند هستند. برای تسلیم کردن این‌ها چه کارهایی باید انجام دهند؟ در هر جنگی، اعم از نرم و سخت، یک سلسله فعالیّت‌های مشترک وجود دارد. در جنگ سخت و نبرد نظامی هم وقتی دو گروه بخواهند با هم بجنگند، چند نوع فعالیّت باید انجام دهند. از یک طرف باید نسبت به تقویت خودشان کارهایی را انجام دهند؛ باید نیروهای خود را ارزیابی کنند؛ نیروی انسانی، ابزار جنگی و سایر ابزار لازم، حتّی خوراک لازم را پیش بینی کنند؛ مکانهای امن فراهم کنند. از طرف دیگر فعالیّت‌هایی را باید نسبت به دشمن انجام دهند، و هر چه می‌توانند دشمن را تضعیف کنند. در هر جنگی این دو نوع فعالیّت باید انجام گیرد. این یک استراتژی عام است. امّا در جنگ نرم با جامعه‌ای که ما فرض کردیم، قوایی که نظام حقّ به آن متّکی است، تنها امور مادی نیست؛ بلکه ایمان و باورهای آن جامعه هم وجود دارد. در این جامعه تنها سرزمین، نیروی انسانی و ... مهم نیست؛ بلکه افراد آن حاضرند همه هستی خویش را فدا کنند، امّا دینشان باقی بماند. باور چنین مسئلهای برای دشمنان مشکل است؛ ولی در طول این سی سال ناچار شدند، باور کنند. در اینجا فعالیتهای لازم، فقط دو نوع فعالیّت ساده یعنی تضعیف طرف مقابل و تقویت خود، نیست؛ بلکه یک سلسله فعالیت‌های گسترده و هماهنگ برای تضعیف باورها باید انجام بگیرد.

از تهاجم فرهنگی تا جنگ نرم - کتابشناسی جنگ نرم

وحید کارگر — Thu, 23 Feb 2012 08:54:36 GMT

کتاب از تهاجم فرهنگی تا جنگ نرم، واکاوی مختصات منازعه نرم در کلام رهبر معظم انقلاب اسلامی است که به همت معاونت فرهنگی اجتماعی سازمان بسیج مستضعفین منتشر شده است.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا، مجتبی احمدی، ابوذر زارع درخشان، حسین همازاده ابیانه در این کتاب به گردآوری و تبیین نظرات و دیدگاه های مقام معظم رهبری در مورد جنگ نرم و تهاجم فرهنگی پرداخته اند.
«تعریف و تبیین»، «تاریخچه»، «چرایی جنگ نرم»، «اهداف جنگ نرم»، «روش ها»، «بازیگران» ، «عوامل زمینه ساز»، «گروه های هدف»، «راهکارها»، «وظایف اقشار» و «فرجام نبرد» فصل های دهگانه کتاب را تشکیل می دهند.

توضیحات بیشتر در ادامه مطلب

گردآورندگان این اثر در بحث از تاریخچه جنگ نرم با نقل بیاناتی از رهبر معظم انقلاب به تبیین چگونگی آغاز این تهاجم بر علیه جمهوری اسلامی ایران پرداخته اند. در بخشی از این تاریخچه به نقل از ایشان آمده است: «آنها [امریکا] در آن دوره ده ساله اول [پیروزی انقلاب]، با توطئه براندازی سخت ـ جنگ تحمیلی و تحریم اقتصادی ـ شروع کردند؛ اما نتوانستند کاری بکنند. جنگ تحمیلی و تحریم اقتصادی، هر کدام به نحوی برای ملت ایران و جمهوری اسلامی یک فرصت شد. این ابرهای تیره ای که آنها روی سر ملت ایران راه انداختند، در دل خود، برای ملت ایران باران های نافعی داشت. جنگ، ما را مصمم و استوار کرد؛ تحریم اقتصادی، ما را به فکر اتکای به خود انداخت و همه این برکات را برای ما آورد. در دوره بعد، براندازی نرم را دنبال کردند ـ تهاجم فرهنگی و شیبخون فرهنگی ـ که آن هم به جایی نرسید و بعد از سال های متمادی، نتیجه این شد که حالا یک دولت متکی به اصول و با شعار اصول سر کار می آید، که پیداست تهاجم فرهنگی نتوانسته آن کاری که آنها می خواستند، بکند، بعد از این هم توطئه های دیگر در راه است، که ما باید خودمان را مصون کنیم.»

فصل نهم کتاب به راهکارها اختصاص یافته است. در این فصل راهکارها و فرمایشات راهبردی رهبر معظم انقلاب در مبارزه با جنگ نرم آورده شده است. در بخشی از فصل نهم ضمن توجه دادن به این نکته که در فتنه همه بایستی روشنگری کنند، از قول مقام معظم رهبری آمده است: «در جنگ صفین ما از آن طرف عمار را داریم که جناب عمار یاسر دائم ـ آثار صفین را نگاه کنید ـ مشغول سخنرانی است؛ این طرف لشکر، آن طرف لشکر، با گروه های مختلف؛ چون آنجا واقعاً فتنه بود دیگر؛ دو گروه مسلمان در مقابل هم قرار گرفتند؛ فتنه عظیمی بود؛ یک عده ای مشتبه بودند. عمار دائم مشغول روشنگری بود؛ این طرف می رفت، آن طرف می رفت، برای گروه های مختلف سخنرانی می کرد ـ که اینها ضبط شده و همه در تاریخ هست ـ از آن طرف هم آن عده ای که "نفرمن اصحاب عبدالله بن مسعود.." هستند، در روایت دارد که آمدند خدمت حضرت و گفتند: "یا امیرالمؤمنین ـ یعنی قبول هم داشتند که امیرالمؤمنین است ـ انا قد شککنا فی هدا القتال"؛ ما شک کردیم. ما را به مرزها بفرست که در این قتال داخل نباشیم! خوب، این کنار کشیدن خودش همان ضرعی است که یحلب؛ همان ظهری است که یُرکب! گاهی سکوت کردن، کنارکشیدن، حرف نزدن، خودش کمک به فتنه است. در فتنه همه بایستی روشنگری کنند؛ همه بایستی بصیرت داشته باشند.»

کتاب از تهاجم فرهنگی تاجنگ نرم واکاوی مختصات منازعه نرم در کلام رهبر معظم انقلاب اسلامی به همت معاونت فرهنگی اجتماعی سازمان بسیج مستضعفین و با تلاش مجتبی احمدی، ابوذر زارع درخشان و حسین همازاده ابیانه در سال 1388 در 295 صفحه منتشر شده است.

مفهوم جنگ نرم و ارتباط آن با فتنه

وحید کارگر — Mon, 23 Jan 2012 10:16:22 GMT

فتنه در جامعه کنونی عبارت است از مجموعه‌ای از فعالیت‌های سازمان یافته برای ایجاد نوعی اختلال و تشویش در جامعه.

کاربرد فتنه

الف) اهداف مادی و دنیوی

ب) اهداف معنوی

در مطالب قبل توضیحاتی در رابطه با فتنه دادیم. در مجموع بر اساس نظر شخصی خودم با توجه به سخنان آیت الله العظمی مصباح یزدی به این نتیجه می رسیم که:(به ادامه مطلب بروید)

در جائی که فقط اهداف مادی دنبال میشود، هدف نهایی این است که قدرت را از دست یک عدّه سلب کنند و خود آن را تصاحب کنند. در فتنه‌های معنوی ، علاوه بر اینکه به دنبال قدرت و ثروت هستند می خواهند افکار و اعتقادات را نیز در دست بگیرند و یا به عبارتی صحیح تر در برخی موارد برای اینکه بتوانند قدرت و یا ثروت را در دست بگیرند مجبور هستند ابتدا افکار و اعتقادات را در دست گرفته و سپس به اهداف دیگر خود دست یابند.

در اینجا است که جنگ نرم مفهوم خود را به دست می آورد. در واقع جنگ نرم همان تسخیر افکار و اعتقادات مردم است. از این رو می توان جنگ نرم را بخش اصلی فعالیت های فتنه جویانه ای در نظر گرفت که در آن جامعه به اصول و عقایدی پایبند است و تا زمانی که آن اصول و اعتقادات را در تسخیر خود در نیاورند نمی توانند فتنه خود را به فرجام برسانند.

می توان گفت در جوامع بشری که اعتقادات و عقاید عامل اتحاد و انسجام است برای به نتیجه رسیدن فتنه باید باید آن عقاید را از بین ببرند که به آن جنگ نرم می گویند.

فتنه‌جویی انسان‌ها

وحید کارگر — Mon, 23 Jan 2012 09:35:52 GMT

اما انگیزه انسان‌ها که برای یکدیگر فتنه‌جویی می‌کنند، به یکی از دو امر برمی‌گردد:
1. به دنبال نفع خودشان هستند و این جز با فتنه حاصل نمی‌شود؛ دیگران را در گرفتاری می‌اندازند تا خودشان نفع ببرند. آب را گل‌آلود می‌کنند تا خودشان ماهی بگیرند. آب را که گل‌آلود می‌کنند، عدّه‌ای از خوردن این آب مریض می‌شوند، امّا او می‌خواهد ماهی خودش را بگیرد. به دیگران ضرر می‌زند، و اسباب زحمت برای آن‌ها فراهم می‌کند، تا به مقصد خودش برسد...(به ادامه مطلب بروید)

مثال واضح این مورد، استعمارگران هستند که برای کشورهای دیگر نقشه می‌کشند، آن‌ها را به جان هم می‌اندازند، ایجاد اختلاف می‌کنند تا از منابع آنها استفاده کنند.
2. به دنبال ضرر زدن به دیگری هستند؛ به واسطه کینه‌هایی که از دیگران دارند، می‌خواهند انتقام بگیرند. یک جایی شکستی خورده‌اند، از دست کسی ناراحتی‌هایی کشیده‌اند، حالا می‌خواهند انتقام بگیرند. برای انتقام، ایجاد فتنه می‌کنند. گاهی ارضاء خواسته‌هایشان، که به نحوی به همین نفع و ضررها بر می‌گردد، در میان است؛ مثل حسد بردن به دیگران. انسان وقتی نسبت به کسی حسد می‌برد، بی‌جهت می‌خواهد به طرف ضرر بزند. به فکر این‌که چه نفعی می‌برد، نیست. از این‌که او مریض شود، از بین برود، گرفتار شود، دلش خنک می‌شود. ضرر دیگران را می‌خواهد برای این‌که دلش تشفی پیدا کند.

اهداف فتنه‌کنندگان

وحید کارگر — Mon, 23 Jan 2012 09:09:51 GMT

اهداف فتنه ها را در سه بخش می توان مورد بحث قرار داد:

1. هدف فتنه‌های الهی

2. هدف فتنه های شیطان

3. هدف انسان‌های فتنه‌گر

هدف فتنه‌های الهی

هدف از این امور، فراهم شدن زمینه برای آزمایش انسان است. از آن‌جا که انسان موجودی است که با اختیار، کار خویش را انجام می‌دهد، برای فراهم شدن زمینه انتخاب، باید دو عامل جاذبه، در دو طرف مختلف وجود داشته باشد، و یکی به یک طرف و دیگری به طرف دیگر جذب کند...(به ادامه مطلب بروید)

هدف فتنه های شیطان

شیطان چرا فتنه می‌کند؟ از نظر قرآن، شیطان یک موجود دارای شعور و مکلّف است، که سال‌ها خدا را عبادت کرد؛ امّا وقتی به وسیله امر به سجده برای حضرت آدم امتحان شد، از فرمان خدا سرپیچی کرد و در این امتحان مردود شد. اکنون او عامل فتنه برای دیگران شده است و قسم خورد: «... لَأُغْوِیَنَّهُمْ أَجْمَعین‏»².

امّا چرا؟ خود شیطان علّت این کارش روشن است. ابلیس به خاطر تکّبری که نسبت به حضرت آدم داشت، گفت: اکنون که من به خاطر سجده نکردن به آدم، مطرود درگاه الهی شدم، انتقامش را از فرزندانش می‌گیرم و همه آن‌ها را گمراه می‌کنم. علّت فتنه‌گری ابلیس کینه‌ای است که نسبت به جنس انسان پیدا کرده‌است. این منطق قرآن است که روشن و واضح است.

هدف انسان‌های فتنه‌گر

از آنجا که این مطلب جزء مباحث اصلی ماست در مطلب بعدی به این موضوع خواهیم پرداخت.

فتنه های اجتماعی

وحید کارگر — Mon, 23 Jan 2012 08:57:09 GMT

حاصل کلیه مباحث گذشته در وبلاگ این شد که سه گونه نسبت در ایجاد فتنه وجود دارد:

فتنه ای که به خدا نسبت داده می شود(فتنه عام و خاص)

فتنه ای که به دست مردم است(فتنه بشری)

فتنه ای که به شیطان نسبت داده می شود(فتنه بشری)

فتنه‌های اجتماعی

آنچه که بیشتر در این وبلاگ مورد نظر است، فتنه‌های اجتماعی است که عامل مباشر آن انسان‌ها هستند. ولی معنای مباشر بودن انسان، این نیست که شیطان مقصّر نیست؛ زیرا در هر گناه و رفتار غلطی شیطان نقشی دارد، نقش تقویت کننده، گمراه کننده و تزیین کننده...(به ادامه مطلب بروید)

نقش اصلی شیطان این است که گناه را در نظر انسان خیلی لذّت‌بخش جلوه می‌دهد. بسیار بیشتر از آنچه واقعیت دارد: «...زَیَّنَ لَهُمُ الشَّیْطانُ أَعْمالَهُم‏ ...».

پس عوامل مختلفی در فتنه‌های بشری نقش دارند؛ امّا آن نقش اصلی که موجب می‌شود شخص مورد مؤاخذه قرار ‌گیرد و باید جوابش را بدهد، آن نقشی است که خود انسان‌ها دارند. این‌گونه نیست که چون شیطان در اغوا نقش داشته است، در قیامت برای ما عذری شود و مسؤولیت از دوش ما برداشته شود.

از آنجاکه هر حادثه‌ای که اتفاق می‌افتد، انسان‌های دیگر نسبت به آن تکلیفی دارند، در فتنه‌های انسانی هم - که نهایتاً به امتحان خدا بر می‌گردد - اولاً باید مواظب باشیم که در فتنه واقع نشویم؛ یعنی گمراه نشویم و خودمان عامل فتنه نباشیم. ثانیاً بعد از وقوع فتنه، سعی کنیم که آن‌را خاموش کنیم و آن‌هائی را که گمراه شده‌اند، نجات دهیم. معنای امتحان بودن این حوادث، همین است که در مقابل آن‌ها یک وظیفه‌ای داریم.

نمونه‌های فتنه بشری در کلام امیرالمؤمنین(ع)

وحید کارگر — Mon, 23 Jan 2012 08:54:20 GMT

امیرالمؤمنین(ع) در نهج البلاغه فتنه‌ها را، از قبل از ظهور پیامبر اسلام نقل می‌فرماید: «... وَ النَّاسُ فِی فِتَنٍ انْجَذَمَ فِیهَا حَبْلُ الدِّینِ وَ تَزَعْزَعَتْ سَوَارِی الْیَقِین‏ ...»: آن وقتی که خداوند پیامبر را مبعوث فرمود، مردم درگیر فتنه‌ عجیبی بودند که باعث شده بود، رشته‌های دین از هم گسسته شود و پایه‌های یقین منهدم شود...(به ادامه مطلب بروید)

امکان نداشت به راحتی راه صحیح را یافت و به حقّ، یقین پیدا کرد. وقتی رشته‌های دین از هم گسسته شود، مردم گمراه، مشرک و بی دین می‌شوند. وقتی زمینه‌هائی برای یقین وجود ندارد، حداقل این است که به شک می‌افتند. شبهه‌ها و شکوک، اطراف‌شان را می‌گیرد و نمی‌دانند چگونه از این شبهه‌ها خارج شوند.

در جنگ صفین، در جنگ جمل و در جنگ نهروان، مهمّ‌‌ترین مشکل علی همین امر بود. در جنگ جمل آمدند و به او گفتند: ما می‌دانیم تو داماد پیغمبری و پیغمبر تو را دوست می‌داشت. تو آدم خوبی هستی و به اسلام خدمت کرده‌ای؛ امّا در مقابل تو زبیر، طلحه و همسر پیغمبر هستند. از کجا معلوم که تو درست می‌گوئی؟ شاید امر بر تو مشتبه شده است! اینکه می‌فرماید: «وَ إِنَّ مَعِی لَبَصِیرَتِی ...»، این جمله خیلی معنا دارد؛ یعنی شما اهل بصیرت نیستید. من اشتباه نمی‌کنم. من می‌فهمم چه می‌کنم. بعد در جنگ صفین قرآن‌ها را سر نیزه کردند و نهایتاً پیشنهاد حکمیت داده شد. باز همین‌هائی که از شاگردانش بودند و پای منبرش می‌آمدند و سال‌ها با او در ارتباط بودند، شمشیر کشیدند و گفتند: یا حکمیت را می‌پذیری، یا تو را می‌کشیم. وقتی فریاد می‌زند: «وَ إِنَّ مَعِی لَبَصِیرَتِی ...»، باید بفهمیم چه خون دلی می‌خورد که می‌گوید: من می‌فهمم چه کار باید بکنم؛ امّا امر بر شما مشتبه شده است.

انواع فتنه

وحید کارگر — Mon, 23 Jan 2012 08:36:06 GMT

فتنه ها به طور کلی بر دو نوع است:

الف: فتنه‌های عام و خاصّ إلهی

ب: فتنه‌های بشری(1. شیطان 2. مردم(فتنه اجتماعی))

فتنه‌های عام و خاصّ إلهی

«إِنَّما أَمْوالُکُمْ وَ أَوْلادُکُمْ فِتْنَة ...» اموال و اولاد شما وسیله امتحان هستند، این‌ها را خدا وسیله امتحان قرار داده است و برای همه هم وسیله امتحان می‌باشند...(به ادامه مطلب بروید)

موارد دیگری هم وجود دارد که امتحان خاصّ است. این موارد نیز چنین هستند که وقتی خدا آن‌ها را وسیله امتحان برای کسی قرار می‌دهد، دیگر نمی‌توان آن‌ها را تغییر داد و خواه‌ناخواه، واقع خواهند شد؛ مثل امتحاناتی که برای حضرت ابراهیم - علی نبینا و آله و علیه السّلام - اتّفاق افتاد: «وَ إِذِ ابْتَلى‏ إِبْراهیمَ رَبُّهُ بِکَلِماتٍ‏ ...».

فتنه‌های بشری

اما یک دسته دیگر از فتنه‌هاست که به دست آدمی‌زاد به وجود می‌آید؛ یعنی خداوند این‌ها را مستقیماً ایجاد نمی‌کند، بلکه فتنه‌هائی است که بشر ایجاد می‌کند. این دسته از فتنه‌ها عمدتاً فتنه‌های اجتماعی است. البته در این‌جا نیز نهایتاً یک امتحان إلهی خواهد بود؛ چراکه به هر حال ما نسبت به این‌ها یک وظیفه‌ای داریم و باید به وظیفه عمل کنیم. امّا در اینگونه فتنه‌ها، ما می‌توانیم سعی کنیم که وارد فتنه نشویم و فتنه ما را فرانگیرد و ناخواسته به فتنه کشانده نشویم. مخصوصاً اینکه این فتنه‌ها خیلی پیچیده‌تر و عواقب آنها خیلی سخت‌تراست. سرانجام این فتنه‌ها به جاهائی می‌رسد که تشخیص حقّ و باطل در آن مشکل است. در اینگونه فتنه‌هاست که از اوّل هشدار می‌دهند که چنین اموری در کار است، مراقب باشید که شما عامل فتنه نشوید. شیاطین می‌خواهند شما را به کارهائی وادار کنند، که نتایج آن برایتان روشن نیست. وظیفه ما در این فتنه‌ها، این است که سعی کنیم حتّی المقدور در ایجاد این‌گونه فتنه‌ها درگیر نشویم.